Bellefien

Ik las hier zonet een gedichtje in het VVj@-blad.
Het 2-maandelijkse tijdschriftje dat wordt uitgegeven door de Vlaamse Vereniging Autisme.

Het gedichtje is geschreven door Zjef, 11 jaar.

Ik kreeg kippevel en de tranen rolden over mijn wangen....stel je voor dat mijn kindjes zich ook zo voelen...


DIEP

Geen zon om mij te glimmen.
Alleen maar regen en bliksems voor mij,
niks voor de mensen.
Alleen zon voor de mensen en ik niet.
Iedereen houdt niet van mij,
Ook de wereld, de God houdt niet van mij.
Telkens als ik een roos vasthou

vallen de bladeren van de roos naar beneden.
Ik hoor in een verdrietige hemel
waar mensen van mij houden.
Maar op een dag
zullen de mensen van mij houden,
ik weet niet wanneer en hoe,
en dan zal de zon op mij glimmen
en de roos vasthouden
zodat er geen bladeren vallen.